هوا آفتابیه ... پنجره هنوز بازه ... من هنوز توی اتاقم هستم ... این کیبورد هنوز کیبور PC خودمه ... بویی که میاد بوی غذایی مامانه ... هنوز میتونم روی تخت خواب خودم چرت بزنم ... هنوز توی خونه هستم ... فردایی هم در راهه ... فردایی که احتمالا دیگه خیلی هم آفتابی نباشه ... مجبور باشن پنجره رو ببندند... من دیگه توی اتاقم نباشم ... برای نوشتن در hamaknoon.net از چه کیبوردی استفاده خواهم کرد ؟ و کجا در کنار کی و چه غذایی خواهم خورد ... دیگه نمیتونم روی تخت خودم چرت بزنم ... چی میخواهد پیش بیاد ؟ بعد از سه سال نباید این رو بپرسم... هیچکس منتظرم نیست... این خوبه ؟ هوا هنوز آفتابیه...

هیچ چیز خارق العاده ای وجود نداره ..

اضطراب شدید دارم ..

بی پرده ، رک ، رو راست و صریح : Frank

دارایی ، ملک ، مال  : Property

آلوده کردن : Pollute

ادعا کردن ،دعوی ، ادعا : Claim

آشکار کردن ، فاش کردن ، بر ملا کردن : Reveal

ممنوع کردن ، منع کردن ، اجازه ندادن : Prohibit

واریز- تسویه - ختم : Settle

چرا باید دروغ بنویسم ؟ اصلا چرا باید بنویسم مگر کسی از من توضیحی خواسته ؟ چرا هیچکس از من توضیحی نخواسته ؟ ولش کن اگر اینطوری ادامه بدم ته نداره اما نباید دروغ بنویسم . چرا دروغ بنویسم که خودم خیلی خیلی از پست قبلیم بدم اومد. خیلی دلم رو زد . این روزا خیلی چیزا دلم رو میزنه خیلی چیزا حالم رو بد میکنه  خیلی زود خسته میشم . جمعه مریض شدم بعد از سه چهار سال یه مریضی واقعی و الان واقعا هنوز خوب نشدم . دروغ نمی نویسم،اصلا . چرا باید دروغ بگم. مهر داره به موقع میرسه . دیگه دلم تنوع میخواست. چند ماه بیشتر نمونده و من نباید کم بیارم تازه داره روز هایی میرسه که باید زیاد بیارم . نه من کم نمیارم حتی اگر بعد از سال ها دوباره تهوع رو تجربه کرده باشم . حتی اگر این روز ها بیشتر بخوابم حتی اگر پست قبلیم حالم رو بد کرده باشه . حتی اگر این Windows Genuine  دسکتاپم رو سیاه کرده باشه . نه من نباید کم بیارم . وبلاگ بازم حالم رو خوب میکنه این کار رو خوب بلده .

هیس !

دارم فکر میکنم !

تمرکزمو بهم نزن !

چی میشد اگر آدما هم جعبه سیاه داشتن ؟ نه روح و نفس و فرشته نگهبان که آخرش فقط خدا و دوستای نزدیکش میتونن بازش کنن ،نه ! یه جعبه سیاه مادی که مثل همون دوربین مخفیه دوتا پست قبلیم همه لحظه های زندگی رو ضبط میکرد ! از این بیشتر، فکر ها هوس ها حالی به حولی شدن ها سوتی ها و همه و همه چیز آدم رو ضبط میکرد ! اون وقت توی بدن آدما بود. وقتی یه آدمی تصادف میکرد و داغون میشد میرفتیم و یه عده کنجکاو بیکار میرفتن و جعبه سیاهش رو در میاوردن ! چی میشد؟! به نظرم برای همه بهتر بود اگر آدما هم جعبه سیاه داشتن .. 

شما در مقابل دوربین مخفی قرار دارید !

خوابم  میاد ..

هر وقت سفر میرم . تابلو های جاده برام خیلی عزیز میشن . تابلو از خطرات میگن از قوانین از آینده از اینکه باید چیکار کنی تا در چه زمانی و با چه سرعتی  و در کدوم جهت به کجا میرسی ! همه چیز معلومه و تو فقط باید گاز بدی ! ولی زندگی هیچ تابلویی نداره فقط در حال گاز دادنی بدون قانون بدون جهت بدون خبر از آینده !

شاید هیچوقت اینجوری مشغول آپ کردن وبلاگی نبودم . مشغول، شلوغ و بدون وقت . اما این نوشتن همیشه باید استمرار داشته باشه نمیدونم چرا شاید چون باید یه شکل جدیدی از ادبیات نه بذارین کلی تر حرف بزنم شکل جدیدی از هنر بوجود بیاد . ادبیات و هنری که من و دوستام (مرتضی ملک محمدی و نهفت ) بهش میگیم ادبیات وبلاگی . ادبیات کوتاه ، جسته گریخته ، تکه تکه ، یک وعده ای و فراموش شدنی شاید برای این صفت آخر باید قید متاسفانه رو هم اضافه کنم ،اما جای شکایتی نیست . هنر وبلاگی در ذات خودش مینیمالی خواهد بود حداقلی ... بسنده به یک اشاره به یک نگاه تازه خُرد ،به یک گذر تنها . همین . و این نوشتن باید ادامه داشته باشه چون هنر وبلاگی تازه در حال پا گرفتنه و یک هنر چند رسانه ایه . هنری که ادبیات به عام ترین شکل و به محاوره ای ترین شکلش (میبینید که من چقدر از فعل ها و کلمات شکسته استفاده میکنم )  درش در کنار عکس و نقاشی قرار میگیره و موسیقی میتونه زمینه مناسبی برای پر کردنش باشه . فکر میکنم من خیلی کوچیک تر از اونی هستم که در مورد هنر و اون هم یک نوع جدید هنر حرف بزنم . من تنها باید بنویسم اینجا در این دنیای وبلاگی...