زندگی می کنیم در کدام پیچ خواب ؟ در کدام شب رسوا؟در کدامین بی شرمی ؟زندگی میکنیم و ادای انسان ها را در می آوریم!حال آنکه انسان ها سالهاست که مرده اند !نسل انسانیت چندین قرن قبل منقرض شد انسان ها مردند و جایشان را خیک های عمودی گرفتند کیسه هایی با چهار دستک !ماشین های سوختن غذا زندگی در یک راهرو و یک تکرار!

مرگ در یک قدمی جولان میدهند گرسنگی دیگر احساس نیست بلاست! امنیت  در پشت کوچه قانون در زنجیر است! جانیان آزادند و جنایت در بند های سخن ها فقط زندانیست!

و در چنبر هر گلویی بغضی باقی مانده ،شبه آدمان مانده اند و آدم ها سالهاست که مرده اند دل ها شکسته میشود چشم ها  از اشک خون میشود درد دیگر اتفاق نادری نیست یک سره خود زندگیست!

آری آدمان مرده اند اینها که ماییم آدم نیست!

همکنون...